Kaczogęsi, czyli mulardy, rosną szybko i dlatego potrzebują lepiej zbilansowanej paszy niż zwykłe kaczki. Podstawą ich żywienia powinna być pełnoporcjowa mieszanka z odpowiednią ilością białka, a zboża, zielonka i warzywa mają pełnić funkcję dodatków. Stały dostęp do świeżej wody jest równie ważny jak sam pokarm.
Czym są kaczogęsi i dlaczego wymagają białka?
Mulard, nazywany też kaczogęsią, to mieszaniec kaczki pekin i kaczora piżmowego. Ptaki te są hodowane przede wszystkim na mięso. Wyróżnia je szybki przyrost masy mięśniowej, więc ich dieta nie może opierać się wyłącznie na przypadkowych resztkach, trawie czy samym ziarnie.
Białko dostarcza materiału do budowy mięśni, a pasza musi jednocześnie zapewniać energię, witaminy i składniki mineralne. Właśnie dlatego mulardy żywi się inaczej niż ptaki dzikie, które same uzupełniają dietę nasionami, roślinami i drobnymi organizmami wodnymi. W hodowli przydomowej celem jest kontrolowany wzrost, a nie tylko zaspokojenie głodu.
Na czym oprzeć żywienie mulardów?
Najbezpieczniejszą bazą jest gotowa pasza dla drobiu wodnego dopasowana do wieku ptaków. W praktyce stosuje się mieszanki typu starter, grower i finiszer. Mają one określony poziom białka oraz dodatki mineralno-witaminowe, których trudno dostarczyć, karmiąc ptaki wyłącznie produktami z gospodarstwa.
Orientacyjnie pasza dla piskląt może zawierać około 20–22% białka, mieszanka na okres wzrostu około 16–18%, a pasza końcowa zwykle mniej, około 14–16%. Są to wartości orientacyjne. Zawsze sprawdzaj etykietę konkretnego produktu, ponieważ receptury różnią się między producentami, a wymagania zależą także od wieku i systemu utrzymania.
Zboża, takie jak pszenica, kukurydza, owies i jęczmień, dostarczają przede wszystkim energii. Nie powinny jednak całkowicie zastępować paszy pełnoporcjowej. Karmienie wyłącznie ziarnem może prowadzić do niedoboru białka, witamin i minerałów, a w rezultacie do gorszych przyrostów oraz problemów z kondycją.
Świeżą zielonkę i warzywa podawaj jako uzupełnienie. Sprawdzają się między innymi trawa, liście sałaty, kapusta, marchew oraz gotowane ziemniaki bez soli. Zmieniaj dietę stopniowo, ponieważ nagłe przejście na nowy rodzaj paszy może wywołać zaburzenia trawienia. Ptaki muszą mieć też stały dostęp do czystej wody. Kaczki często płuczą w niej dziób podczas jedzenia, dlatego poidło szybko się zanieczyszcza i wymaga regularnego mycia.
Co podawać mulardom?
Poniższe zestawienie pokazuje, które składniki powinny stanowić podstawę diety, a które traktować jako dodatki:
| Składnik | Rola w diecie | Częstotliwość podawania |
|---|---|---|
| Pasza przemysłowa | Źródło białka, energii, witamin i minerałów | Codziennie, jako podstawa |
| Ziarna, na przykład pszenica i kukurydza | Uzupełnienie energii i urozmaicenie dawki | Regularnie, w kontrolowanej ilości |
| Zielonki | Błonnik oraz część witamin i składników mineralnych | Codziennie jako dodatek, jeśli są świeże |
| Warzywa | Urozmaicenie pożywienia i źródło witamin | Małe porcje, regularnie |
| Produkty zakazane | Nie zapewniają prawidłowego żywienia i mogą szkodzić | Nie podawać |
Wybierając dodatki, zwracaj uwagę na ich jakość. Nieświeże warzywa, mokra pasza pozostawiona na długo w upale i ziarno zanieczyszczone pleśnią mogą powodować zatrucia.
Jak karmić mulardy w zależności od wieku?
Schemat żywienia zmienia się wraz z rozwojem ptaków. Najważniejsze są trzy etapy:
- Odchowalnik – pisklęta powinny otrzymywać paszę startową dla kaczek lub drobiu wodnego. Musi być drobna, łatwa do pobrania i bogata w białko. W tym okresie nie zastępuj jej dużą ilością zbóż ani resztkami z kuchni.
- Okres wzrostu – po przejściu na paszę typu grower można stopniowo wprowadzać pszenicę, kukurydzę, owies, zielonkę i drobno rozdrobnione warzywa. Dodatki nie powinny wypierać pełnoporcjowej mieszanki z codziennej dawki.
- Tucz końcowy – stosuje się paszę finiszer lub mieszankę przeznaczoną dla starszych kaczek rzeźnych. Udział zbóż można zwiększyć zgodnie z instrukcją producenta, ale nie należy usuwać źródła białka. Nadmiar energii przy zbyt małej ilości białka sprzyja otłuszczeniu zamiast budowie mięśni.
Jeżeli mulardy mają wybieg, mogą korzystać z trawy i innych roślin, ale samo żerowanie na zewnątrz nie pokrywa ich potrzeb pokarmowych. Przy słabszej jakości zielonki, zimą lub podczas intensywnego tuczu udział paszy pełnoporcjowej powinien pozostać podstawą dawki.
Czego nie podawać kaczogęsiom?
Najczęstsze błędy wynikają z traktowania mulardów jak ptaków, którym można oddać dowolne resztki. Szczególnie problematyczne są:
- Pieczywo – ma niewielką wartość żywieniową w porównaniu z paszą, może zaburzać trawienie i nie dostarcza białka potrzebnego do wzrostu.
- Produkty spleśniałe i zepsute – mogą zawierać toksyny oraz wywoływać zatrucia.
- Resztki słone, tłuste i mocno przyprawione – nie są odpowiednim pokarmem dla drobiu.
- Rośliny trujące i nieznane chwasty – nie należy wrzucać do zagrody roślin, których bezpieczeństwa nie znasz.
- Duże ilości cytrusów i kwaśnych odpadów – nie są potrzebne w diecie i mogą powodować problemy żołądkowo-jelitowe.
Masowe biegunki, apatia, brak pobierania wody, duszność albo nagłe upadki wymagają szybkiego kontaktu z lekarzem weterynarii. Takich objawów nie należy tłumaczyć wyłącznie zmianą paszy.
Najprostsza zasada brzmi: pasza pełnoporcjowa dopasowana do wieku, umiarkowane dodatki roślinne, kontrolowana ilość zbóż i świeża woda przez całą dobę. Taki model żywienia pozwala wykorzystać szybki wzrost mulardów bez narażania ptaków na niedobory i zaburzenia trawienia.
