• foto-ptaki.pl
  • foto-ptaki.pl
  • foto-ptaki.pl
 

Sonda

Jakiego typu informacji szukasz tu najczęściej?


 

Jaki korpus uważasz za najlepszy do fotografowania ptaków?


 

Jaki obiektyw uważasz za najlepszy do fotografowania ptaków?


 

Nikon D700 Email

Tekst i zdjęcia - Paweł Wietecha
6,1 megapikseli, 3 klatki/s, bufor 4 NEF, 5-cio punktowy autofokus, matryca wielkości APS. Nie, nie, to nie parametry nowej lustrzanki Nikona. To specyfikacja modelu D70, który miał premierę w 2004 roku. Dokładnie 5 lat temu słynny brytyjski fotograf przyrody Andy Rouse przeprowadził test terenowy najnowszego wówczas korpusu cyfrowego firmy Nikon. Jako obiekt zdjęć testowych wybrał ptaki, i to jakie - cietrzewie. Zdjęcia tych pięknych ptaków ilustrowały wynik testu - pokazywały je w typowych pozach tokowych, niestety wyłącznie statycznych. Autor tłumaczył to brakiem walk ptaków na arenie przed jego czatownią. Nie skorzystał jednak z możliwości wykonania zdjęć innych dynamicznych zachowań tych ptaków - podfruwania, przelotów, czuszykania itp. Obecna premiera lustrzanki D700 skłoniła mnie więc do podjęcia tematu zapoczątkowanego przez Andy Rouse’a i próby sfotografowania tych ptaków również w sytuacjach bardziej dynamicznych. Ale do takich zdjęć cietrzewi przejdziemy za chwilę. Na początek prezentacja nowego modelu i zdjęcia testowe również innych gatunków ptaków.

Nikon D700 D700 jest drugą konstrukcją Nikona o pełno klatkowej matrycy. Jest to bliźniacza matryca w stosunku do tej użytej w modelu D3 - wykonana w technologii CMOS, o rozdzielczości efektywnej 12,1 megapikseli i współpracująca z tym samym procesorem obrazowym Nikon EXPEED. W nowej lustrzance zastosowano analogiczny jak w modelu D3, 14-bitowy przetwornik analogowo-cyfrowy i ten sam 51 punktowy układ automatycznego ustawiania ostrości Multi-CAM3500FX. Czyli wszystkie najważniejsze podzespoły decydujące o jakości zdjęć i szybkości pracy zostały zaadoptowane z modelu flagowego. Czy więc korpus D700 nie ustępuje w tych najważniejszych cechach lustrzance D3? Tak oczywiście nie jest, ale o tym za chwilę. Teraz wspomnijmy jeszcze o różnicach konstrukcyjnych - mniejsza, kompaktowa obudowa wykonana również z magnezu, migawka o zakładanej niższej żywotności 150 000 cykli, wibracyjny system czyszczenia matrycy, mniejszy wizjer pokrywający 95% kadru, pojedyncze gniazdo kart pamięci i wbudowany flesz. A więc w pewnych elementach model D700 ustępuje konstrukcji flagowej ale w kilku innych oferuje nowe możliwości. A cena? Dwukrotnie niższa od ceny większego brata.


zobacz powiększenie w galerii

Cietrzew
Cietrzew. pow. 100%
Jakość zdjęć wykonywanych z czułością 800 ISO jest tak dobra, że w fotografii ptaków można tę czułość uznać za bazową.
Korpus Nikon D700, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR plus konwerter TC-14E II, 1/200s, f/5.6, ISO 800

Przyjrzyjmy się więc możliwościom nowego modelu. Na początek jakość zdjęć. W tym zakresie model D700 prawie nie ustępuje najwyższemu poziomowi prezentowanemu przez lustrzankę D3. Jakość obrazów wykonanych w przedziale czułości od 200 do 1600 ISO jest doskonała. Obraz, szczególnie w trybie 14-to bitowym, charakteryzuje się wyjątkowo dużą dynamiką i płynnymi przejściami tonalnymi. Świetne jest oddanie kolorów i odwzorowanie szczegółów. Szumy pozostają prawie niezauważalne do poziomu 800 ISO. Dla czułości 1600 ISO są nieznacznie wyższe, obraz prezentuje jednak nadal doskonałą jakość. Przy 3200 ISO szum jest już wyższy lecz całkowicie akceptowalny (zwłaszcza na zdjęciach utrzymanych w jasnej tonacji). W najwyższej nominalnej czułości - 6400 ISO, jest już zdecydowanie wyższy, podobnie jak w sztucznie tworzonych czułościach Hi 1 (12800 ISO) i Hi 2 (25600 ISO). Te najwyższe czułości mogą być jednak z powodzeniem stosowane i przydatne w dziedzinie fotografii dokumentacyjnej. Dzięki tej zdolności generowania wysokiej jakości obrazów przy wyższych czułościach nowa lustrzanka, podobnie jak model D3, daje możliwość pracy z krótkimi czasami ekspozycji w trudnych warunkach oświetleniowych, co w fotografii ptasiej ma kolosalne znaczenie.


zobacz powiększenie w galerii

Cietrzew
Cietrzew. pow. 100%
Pogorszenie jakości zdjęć dla czułości 1600 ISO jest niewielkie.
Korpus Nikon D700, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR plus konwerter TC-14E II, 1/1250s, f/5.6, ISO 1600

Przykładem mogą być zamieszczone zdjęcia cietrzewi. Ptaki te zaczynają toki jeszcze przed świtem, a w początkowym okresie są one szczególnie intensywne. Wraz z upływem czasu i coraz wyższym poziomem słońca aktywność ptaków słabnie. Dla fotografa ten pierwszy okres jest więc najbardziej interesujący, jednak niedostatek światła w tym czasie ogranicza szansę fotografowania tych niezwykle efektownych scen dynamicznych. Możliwość pracy z wysokimi czułościami, dla których poziom szumów pozostaje niski, przełamuje tę barierę. Większość wykonanych przeze mnie zdjęć w trakcie testów powstała przy użyciu czułości 1600 ISO. Gdy warunki świetlne poprawiały się przechodziłem na poziom 800 ISO. Wyjątkowo używałem czułości niższych. Można więc powiedzieć, że standardową czułością dla tego aparatu w fotografii ptaków jest 800 ISO. Obniżenie czułości poniżej tej wielkości da jedynie niewielki wzrost jakości obrazu, z kolei podniesienie do 1600 ISO niewiele pogorszy jakość, a stwarza możliwość efektywnej pracy w trudniejszych warunkach oświetleniowych. Na zamieszczonych poniżej zdjęciach możemy porównać poziom szumów generowanych przez matryce lustrzanek D700 i D3, kolejno dla czułości 400, 800, 1600, 3200 i 6400 ISO. Ja widać różnice są minimalne.


Nikon D3, ISO 400

Nikon D700, ISO 400
Jastrząb, Nikon D3, ISO 400, pow. 100%

Jastrząb, Nikon D700, ISO 400, pow. 100%

Nikon D3, ISO 800
Nikon D700, ISO 800
Myszołów, Nikon D3, ISO 800, pow. 100%

Myszołów, Nikon D700, ISO 800, pow. 100%

Nikon D3, ISO 1600
Nikon D700, ISO 1600
Cietrzew, Nikon D3, ISO 1600, pow. 100%

Cietrzew, Nikon D700, ISO 1600, pow. 100%

Nikon D3, ISO 3200
Nikon D700, ISO 3200
Jastrząb, Nikon D3, ISO 3200, pow. 100%

Myszołów, Nikon D700, ISO 3200, pow. 100%

Nikon D3, ISO 6400
Nikon D700, ISO 6400
Myszołów, Nikon D3, ISO 6400, pow. 100% Myszołów, Nikon D700, ISO 6400, pow. 100%

Możliwości efektywnej pracy na wysokich czułościach predestynują korpus D700 do stosowania właśnie w fotografii paków. Jednak ta dziedzina fotografii wymaga od sprzętu znacznie więcej. Na przykład szybkiego i precyzyjnego systemu ustawiania ostrości. Jak wobec tego prezentuje się ten model w tym zakresie? Przeprowadzone przeze mnie testy wykazały, że szybkość autofokusa w lustrzane D3 jest nie do pobicia.
zobacz powiększenie w galerii
Cietrzew. Zdjęcia szybko latających ptaków wykonujemy wybierając tryb wyboru pojedynczego pola AF. Czułość 3200 ISO można z dobrym skutkiem używać zwłaszcza w przypadku jasnej tonacji zdjęć.

Korpus Nikon D700, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR, 1/640s, f/4, ISO 3200
W modelu D700 jest on wolniejszy, na poziomie oferowanym przez inny aparat tego producenta - D300. Nie można jednak absolutnie powiedzieć, że pracuje wolno. Wręcz przeciwnie - szybkość pracy autofokusa jest wysoka, a w precyzji pracy nie ustępuje modelowi flagowemu. A więc również i w tym zakresie aparat ten może być śmiało używany przez fotografów ptaków. Autofokus, podobnie jak w modelach D3 i D300, pracować może w trzech trybach wyboru pola - pojedynczego punktu, dynamicznego wyboru pola i automatycznego wyboru pola. Największą szybkość ustawiania ostrości uzyskujemy w przypadku pierwszego trybu, szczególnie gdy wybrany przez nas pojedynczy punkt posiada krzyżowy charakter pomiaru. Wśród wszystkich 51 punktów jest 15 punktów krzyżowych rozmieszczonych równomiernie na powierzchni pola pomiaru ostrości.

Wolniejszy pomiar zapewnia tryb dynamicznego wyboru pola, jednak gdy ilość punktów wspomagających w tym trybie ograniczymy do 9
zobacz powiększenie w galerii
Cietrzew. Autofokus w aparacie D700 pracuje szybko i pewnie.

Korpus Nikon D700, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR plus konwerter TC-14E II, 1/500s, f/5.6, ISO 800
(mamy jeszcze możliwość zwiększenia ich liczby do 21 lub 51), spadek szybkości jest prawie niezauważalny. Najwolniej pracuje autofokus w trybie automatycznego wyboru pola. Szczególnie jest to widoczne w przypadku wykorzystywania tego trybu w zdjęciach seryjnych wykonywanych z maksymalną szybkością. W tym ostatnim trybie ilość danych z 51 czujników ostrości, które musi przetworzyć procesor aparatu ażeby następnie dokonać wyboru punktu, który będzie wykorzystany w pierwszej kolejności do dokonania pomiaru, jest tak ogromna, że wyraźnie nie starcza czasu pomiędzy poszczególnymi wyzwoleniami migawki, na dokonanie przeliczeń i korektę ustawienia ostrości. Widać to zwłaszcza w sytuacji, gdy przed naciśnięciem spustu do końca, w celu wyzwolenia migawki, aparat nie zdąży ustawić ostrości na przemieszczający się, szczególnie wzdłuż osi aparatu, obiekt. W takiej sytuacji nie tylko pierwsze zdjęcie będzie nieostre, ale również następne kadry w tej serii.

Fotografując więc z maksymalna szybkością w tym trybie pomiaru należy bezwzględnie najpierw upewnić się, ze autofokus ustawił ostrość na lecącym ptaku i dopiero wówczas wyzwalać migawkę. Należy jednak unikać trybu automatycznego wyboru pola do fotografowania (z maksymalną szybkością serii) ptaków lecących w kierunku fotografa.
zobacz powiększenie w galerii
Cietrzew. Graniczną wartością otworu względnego przy którym działa autofokus jest f/5.6.

Korpus Nikon D700, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR plus konwerter TC-14E II, 1/500s, f/5.6, ISO 800
W przypadku jednak zmniejszenia prędkości serii jest szansa, że autofokus zadziała poprawnie. Trudno zdefiniować dokładną wartość, przy której praca systemu AF będzie przebiegać bez zakłóceń, bowiem zależeć to będzie każdorazowo od konkretnych warunków. Niespokojne tło (duża ilość szczegółów), niewielki kontrast obiektu w stosunku do tła, słabe światło, praca w kontrze - to wszystko elementy powodujące zwolnienie pracy autofokusu w tym trybie pracy. Jednak gdy mamy do czynienia z wolno lecącym ptakiem, np. czaplą czy żurawiem, na tle gładkiego nieba, użycie tego trybu może być najwłaściwsze. Decyzję można wówczas podjąć już w trakcie śledzenia lotu ptaka, ponieważ w aparatach Nikona jest ogromna prostota w przełączeniu trybu wyboru pola - w jednym kroku, poprzez przestawienie właściwego przełącznika. Warto również eksperymentować z ustawieniem ostrości w trybie 3D opartym na pomiarze różnic w kolorze fotografowanego obiektu i tła. Ten, moim zdaniem, bardzo perspektywiczny tryb pracy jest jednak ciągle na etapie doskonalenia przez producenta, niemniej już teraz, w pewnych okolicznościach, może być bardzo przydatny.

Omawiając problematykę sprawności funkcjonowania systemu ustawiania ostrości należy przypomnieć, że autofokus będzie pracował jedynie z obiektywami (lub zestawami obiektyw/konwerter)
zobacz powiększenie w galerii
Cietrzew. Konwerter TC-14E II bardzo dobrze współpracuje z lustrzanką D700 i nowymi superteleobiektywami Nikkor.

Korpus Nikon D700, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR plus konwerter TC-14E II, 1/500s, f/5.6, ISO 800
o minimalnym otworze względnym f/5.6. To cecha charakterystyczna aparatów Nikona. Najszybsze działanie uzyskamy używając jasnego teleobiektywu bez podłączonego konwertera. Szczególnie szybko lustrzanka D700 pracuje z obiektywami Nikkor 300mm f/2.8G ED-IF AF-S VR i Nikkor 400mm f/2.8G ED AF-S VR. Nieco wolniej, ale również szybko - z dłuższymi obiektywami o minimalnej przysłonie f/4 - Nikkor 500mm f/4G ED VR AF-S oraz Nikkor 600mm f/4G ED VR AF-S. Na marginesie trzeba tu podkreślić, że nowa generacja teleobiektywów Nikona, wyposażonych w system stabilizacji drgań, posiada znacznie sprawniejszy autofokus niż poprzednie modele tych obiektywów. Niniejszy test przeprowadzałem korzystając głównie z obiektywu Nikkor 600mm f/4G ED VR AF-S i muszę przyznać, że korpus D700 współpracował z nim bardzo dobrze. I jeszcze jedno przypomnienie - konwerter Nikkor TC 14 E II podłączony do najjaśniejszych teleobiektywów z minimalną przysłoną f/2.8 spowolni pracę autofokusu w znacznie mniejszym stopniu niż konwertery dłuższe - Nikkor TC 17 E II, oraz (szczególnie) - Nikkor TC 20 E II.

Kończąc omawianie systemu ustawiania ostrości warto jeszcze wspomnieć o funkcji mikroregulacji AF, dzięki której możliwe jest precyzyjne zestrojenie zestawu korpus/obiektyw. Trzeba jednak przyznać, że wśród profesjonalnych modeli teleobiektywów Nikkor potrzeba taka występuje niezwykle rzadko - wśród kilkunastu testowanych przeze mnie superteleobiektywów tej marki nie miałem żadnego przypadku potrzeby korzystania z tej funkcji.

Teraz przyjrzyjmy się kolejnemu istotnemu parametrowi - szybkości wykonywania zdjęć seryjnych. W dynamicznej fotografii ptaków jest to bowiem jedna z najważniejszych funkcji. Nominalna szybkość lustrzanki D700 - 5 klatek na sekundę, nie jest zachwycająca.
zobacz powiększenie w galerii

zobacz powiększenie w galerii

zobacz powiększenie w galerii

zobacz powiększenie w galerii
Cietrzewie. Dzięki gripowi MB-D10 można wykonywać serie zdjęć z szybkością 8 kl/s.

Korpus Nikon D700, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR plus konwerter TC-14E II, 1/1250s, f/5.6, ISO 1600
Jednak Nikon przygotował dla potrzebujących większej szybkości prawdziwą niespodziankę. Podobnie jak ma to miejsce w modelu D300, do testowanego korpusu można dołączyć uchwyt pionowy MB-D10, który zasilany ośmioma bateriami AA, pozwala pracować z prędkością 8 klatek na sekundę. A to już jest wynik stawiający ten korpus w gronie najszybszych profesjonalnych lustrzanek reporterskich. Podkreślenia wymaga również fakt możliwości używania baterii i akumulatorów typu AA. Są tanie w eksploatacji i łatwo dostępne, praktycznie w każdym, nawet wiejskim sklepie. A dzięki możliwości ich stosowania nie trzeba kupować niezbędnego w przeciwnym wypadku, oryginalnego i jednocześnie drogiego akumulatora zapasowego. Dla ścisłości trzeba dodać, że grip może być również załadowany akumulatorem EN-EL3e (takim, jak na wyposażeniu aparatu) wówczas tryb seryjny pracuje z szybkością 5kl/s, a również bardziej pojemnym akumulatorem - EN-EL4a, a prędkość wówczas wynosi 8 kl/s.

Przydatną funkcją modelu D700 jest możliwość określenia w menu aparatu szybkości wykonywania zdjęć seryjnych w zakresie od 1 do 8 kl/s. Biorąc pod uwagę opisane wyżej problemy z ustawieniem ostrości przy użyciu maksymalnej prędkości warto pokusić się o samodzielne określenie i ustawienie maksymalnej szybkostrzelności w konkretnych warunkach zdjęciowych.

Kolejny parametr istotny w fotografii to pomiar ekspozycji. Podobnie jak modele D3 i D300 również lustrzanka D700 może pracować w trybie preselekcji łącznej. Pisałem o tym szerzej w testach poprzednich modeli, a również w teście aparatu Canon EOS 40D. Funkcja ta nazywana jest ISO-Auto. Dla przypomnienia wspomnę jedynie, że jest to tryb półautomatycznego pomiaru ekspozycji, w którym blokuje się dwa parametry - czas i przysłonę, a aparat dobiera automatycznie trzeci parametr ekspozycji - czułość. Tryb ten szczególnie przydatny jest w dynamicznej fotografii ptaków, w której zawsze elementem krytycznym jest czas naświetlenia. W większości przypadków powinien być on wystarczająco krótki, aby uzyskać nieporuszone ujęcie. Pracując w trybie preselekcji łącznej używamy manualnego trybu ustawienia ekspozycji. Nastawiamy wówczas z reguły minimalną przysłonę dostępną w używanym obiektywie, czas migawki, przy którym nie powinno dojść do poruszenia obiektu oraz określamy maksymalną czułość, dla której akceptowalny jest poziom jakości zdjęcia. W przypadku fotografowania cietrzewi lustrzanką D700 można więc użyć przykładowo następujących parametrów - przysłona f/4, czas 1/2000s, maksymalna czułość 1600 ISO. Przy takich ustawieniach aparat blokując zadany czas i przysłonę automatycznie dobierać będzie minimalną, w danych warunkach oświetleniowych, czułość w przedziale od 200 do 1600 ISO. Jest to więc bardzo przydatna funkcja, której można używać w wielu typowych sytuacjach zdjęciowych.

Teraz słów kilka o buforze pamięci.
zobacz powiększenie w galerii
Cietrzew. Użycie funkcji preselekcji łącznej umożliwia otymalizację ekspozycji - zapewnia odpowiednio krótki czas naświetlenia i niski poziom szumów.

Korpus Nikon D700, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR plus konwerter TC-14E II, 1/400s, f/5.6, ISO 800
Jak pewnie pamiętają uważni czytelnicy testów zamieszczanych w serwisie foto-ptaki.pl bardzo krytykowałem politykę firmy Nikon w zakresie ograniczania wielkości bufora. Ten bowiem element ma często wielki wpływ na możliwość wykonania, a raczej nie wykonania świetnych zdjęć. W tym zakresie omawiany model nie wykracza poza przeciętność - 20 plików RAW skompresowanych bezstratnie w trybie 14-bitowym i 23 pliki dla trybu 12-bitowego to nie są wartości satysfakcjonujące. Pracując z nominalną szybkością - 5 kl/s daje to co prawda długi czas wykonywania serii - ok. 4s, jednak w przypadku użycia boostera MB-D10 i zastosowania maksymalnej szybkości 8 kl/s uzyskujemy już tylko 2,5 sekundowe serie. Jest to jednak wynik lepszy niż we flagowej lustrzance reporterskiej - D3, w której bufor mieści 18 plików RAW w 12-bitowym trybie kompresji bezstratnej i 16 plików w 14-bitowym trybie kompresji bezstratnej.

Wiemy już o podstawowych funkcjach i parametrach lustrzanki. Przejdźmy więc teraz do omówienia obsługi. Jak już w wielu innych artykułach tego serwisu wspominałem, jedną z podstawowych umiejętności, którą powinien posiąść fotograf ptaków jest obsługa bezwzrokowa używanego sprzętu. Obsługa bezwzrokowa polega na operowaniu przyciskami i pokrętłami bez odrywania wzroku od wizjera. Jest to szczególnie ważne w przypadku fotografii dynamicznej, bowiem często od szybkości zmiany funkcji lub parametrów zależy możliwość uchwycenia ciekawego ujęcia. A rozumie się to i odczuwa zwłaszcza wtedy, gdy traci się okazję wykonania doskonałego zdjęcia. Lepiej więc, nie czekając na taki przypadek, opanować sztukę bezwzrokowego operowania wszystkimi przydatnymi w fotografowaniu ptaków funkcjami i parametrami. Zwłaszcza, że większość producentów lustrzanek cyfrowych nie rozpieszcza nas pod tym względem. Chwalebnym wyjątkiem jest tu właśnie firma Nikon, której sprzęt jest stawiany przez wielu jako wzór ergonomii. Czy nowy model, D700, potwierdza więc tę opinię? Generalnie tak, chociaż od czasów inauguracji modeli D3/D300 nie wprowadzono żadnych istotnych udogodnień i nie usunięto stwierdzonych wcześniej niedogodności.

Zacznijmy więc od wizjera, bowiem bezwzrokowa obsługa ma sens, jeżeli dokonanie zmian parametrów
zobacz powiększenie w galerii
Cietrzew. Bezproblemowa jest obsługa wzrokowa dzięki czemu można dokonywać natychmiastowej zmiany parametrów, np. korekty ekspozycji.

Korpus Nikon D700, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR plus konwerter TC-14E II, 1/1250s, f/5.6, ISO 800
i funkcji będziemy mogli potwierdzić odpowiednią informacją wyświetloną w wizjerze. Łatwiej powiedzieć jakich informacji w nim nie zobaczymy - informacji o trybie wyzwalania migawki (byłaby przydatna, szczególnie w przypadku dokonywania w trakcie zdjęć zmiany szybkości fotografowania z przyczyn podanych wcześniej) oraz informacji o trybie wyboru pola AF. I to w zasadzie wszystkie zastrzeżenia do jakości komunikatów wyświetlanych w wizjerze. Natomiast możemy tam odczytać ogrom innych informacji, a w szczególności tych wszystkich, które w trakcie fotografowania ptaków w terenie są istotne. Jednym słowem wizjer daje nam szansę na rzeczywiście bezwzrokową obsługę aparatu popartą kontrolą dokonywanych zmian. Dodajmy jeszcze, że wizjer chociaż nie pokrywa 100% kadru, zapewnia komfortową pracę dzięki swojej wielkości i jasności. Dla wymagających użytkowników istnieje możliwość dodatkowej zmiany matówki.

Przejdźmy teraz do opisu ergonomii obsługi. W zasadzie pozostają aktualne wszystkie uwagi, które wymieniłem przy okazji zamieszczania testów lustrzanek D300 i D3. Przede wszystkim należy podkreślić bardzo wysoki poziom ergonomii. Zdecydowana większość funkcji i parametrów może być zmieniana z dużą łatwością, również w przypadku operowania w rękawiczkach. Zastrzeżenia można mieć do sposobu zmiany trybu pomiaru światła. Zmiana położenia przełącznika jednym palcem jest w zasadzie niewykonalna, a przełączenie przy użyciu obydwu rąk wymaga oderwania wzroku od wizjera. Trzeba jednak przyznać, że zmiany tego trybu nie dokonuje się często, zwłaszcza w sytuacji konieczności wpatrywania się w wizjer. Również utrudniona jest zmiana trybu wyzwalania migawki, którą przeprowadzać trzeba w dwóch krokach, a dokonywanie tej zmiany w rękawiczkach jest wyjątkowo kłopotliwe. Duży problem stwarza odczytanie, z którym trybem wyzwalania mamy do czynienia. Jak już wcześniej wspomniałem w wizjerze takiej informacji niestety nie ujrzymy. Napisy na kółku zmiany trybu wyzwalania migawki są małe i tak nieszczęśliwie umieszczone, że siedząc w ciemnej czatowni i mając na statywie zamocowany przed sobą aparat, nie jesteśmy w stanie ich odczytać. Pomocne może być w tym przypadku trwałe oznaczenie białą farbą trybu CH lub CL na bocznej, radełkowanej krawędzi pokrętła.


zobacz powiększenie w galerii

zobacz powiększenie w galerii
Cietrzew.
Podobnie jak we wszystkich innych lustrzankach, również profesjonalnych, autofokus ma poważne kłopoty z pracą w kontrze. W takich sytuacjach najlepiej ustawiać ostrość na elementy poświetlane, w tym wypadku lotki ptaka.
Korpus Nikon D700, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR plus konwerter TC-14E II, 1/1250s, f/5.6, ISO 800

Podobnie jak w poprzednich modelach kłopot stwarza również operowanie przełącznikiem wyboru pola AF, zwłaszcza z pozycji wyboru pojedynczego punktu w którąś z dwóch pozostałych pozycji. Poskarżmy się jeszcze na utrudnioną (w rękawiczkach) zmianę czułości, której przycisk umiejscowiony jest inaczej niż w modelu D3. I to już wszystkie w moim odczuciu niedostatki w ergonomii. A teraz przypomnijmy tylko, w ślad za poprzednimi testami, o najważniejszych zaletach obsługi w stosunku do modeli konkurencyjnych:
  • używanie do zmiany wszystkich ważnych funkcji oddzielnych przełączników lub przycisków,
  • umieszczenie na korpusie dwóch niezależnych przycisków blokowania/uruchamiania pomiaru ostrości (dlaczego jest to tak ważne wyjaśniam m.in. w teście modelu D3),
  • wbudowanie w wizjer poziomicy elektronicznej.
Generalnie obsługa aparatu D700 jest komfortowa i stanowić może wzór dla innych producentów lustrzanek.

Teraz słów kilka o monitorze LCD. Podobnie jak w poprzednich modelach został tu zastosowany monitor wielkości 3” o imponującej rozdzielczości 920 tys. punktów.
zobacz powiększenie w galerii
Cietrzew. Na monitorze LCD z łatwością ocenić można ostrość wykonanego zdjęcia.

Korpus Nikon D700, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR plus konwerter TC-14E II, 1/1600s, f/5.6, ISO 800
Zapewnia on komfortową pracę i łatwą ocenę ostrości wykonanych zdjęć. Jest również podstawowym elementem systemu Live View, którego jednak przydatność w fotografii ptaków, o czym piszę w poprzednich testach, jest ograniczona. Wzorem Nikona również inni producenci wprowadzają do swojej oferty aparaty wyposażone w taki typ monitora.

Napiszmy jeszcze słów kilka o głośnej pracy aparatu. Podobnie jak prawie wszystkie dostępne na rynku lustrzanki model D700 wydaje znaczny hałas w trakcie wykonywania zdjęć. Jest on na poziomie hałasu generowanego przez model D300, a więc pozostaje jednak cichszy od flagowej lustrzanki Nikona - D3. Należy mieć tylko nadzieję, że kolejna generacja lustrzanek będzie cichsza bądź będzie oferować cichy tryb pracy znany nam już z niektórych modeli konkurencyjnych.

W lustrzance D700 w przeciwieństwie do flagowego modelu D3 zastosowano zintegrowany system usuwania kurzu. Po pierwsze jest to mechanizm ultradźwiękowy, czyszczący matrycę przy każdym uruchomieniu i wyłączeniu aparatu, a po drugie - programowy odkurzacz pracujący na bazie oprogramowania Capture NX. Jest to niezwykle przydatna funkcja,
zobacz powiększenie w galerii
Cietrzewie. Cietrzewiowy egzamin lustrzanka D700 zdała celująco.

Korpus Nikon D700, obiektyw Nikkor AF-S 600mm f/4G ED VR plus konwerter TC-14E II, 1/640s, f/5.6, ISO 800
zwłaszcza dla osób pracujących w terenie, w warunkach, w których trudno zadbać o czystość. Częsta zmiana obiektywów, konwerterów czy korpusów stwarza duże niebezpieczeństwo dostania się kurzu na matrycę. Ultradźwiękowy odkurzacz jest wówczas wręcz niezastąpiony.

Kończąc omawianie wyników testu zastanówmy się, czy aparat ten jest przydatnym narzędziem dla fotografa ptaków. Najwyższa jakość zdjęć, szybki autofokus, doskonała ergonomia to cechy tej lustrzanki bardzo pożądane w fotografii ptaków. Jednak niska nominalna szybkość pracy w trybie seryjnym sugeruje, że jego przeznaczeniem nie jest praca reporterska. Lecz i w tym przypadku Nikon zapewnił alternatywę w postaci możliwości zastosowania uchwytu pionowego, dzięki któremu wzrasta szybkość pracy seryjnej do poziomu oferowanego przez profesjonalne modele reporterskie. Dzięki temu za cenę znacznie niższą niż cena modelu flagowego - D3, uzyskujemy prawie tak samo dobrą, przydatną w fotografii ptaków konstrukcję. Jeżeli obok tego modelu w naszym plecaku znajdzie się dodatkowo aparat D300, posiadający mnożnik ogniskowej 1,5, to będziemy dysponować zestawem pozwalającym na realizację najtrudniejszych wyzwań ptasiej fotografii.

Na koniec podsumujmy zalety i wady korpusu D700:

Zalety:
  • bardzo wysoka jakość zdjęć, również w wysokich czułościach,
  • olbrzymi zakres użytecznych czułości,
  • Nikon D700
  • wysoka rozdzielczość matrycy,
  • 14-to bitowa głębia, wyśmienita dynamika,
  • bardzo duża szybkość wykonywania zdjęć seryjnych przy zastosowaniu uchwytu pionowego MB-D10,
  • szybki i precyzyjny autofokus, również w słabym świetle,
  • 15 punktów krzyżowych AF, współpracujących z obiektywami o otworze względnym co najmniej f/5.6,
  • precyzyjny pomiar ekspozycji,
  • bardzo solidna budowa i uszczelnienie korpusu,
  • wysoka trwałość migawki obliczona na 150 tysięcy cykli,
  • duży, jasny wizjer obejmujący 95% kadru,
  • świetna ergonomia obsługi,
  • wprowadzenie trybu preselekcji łącznej,
  • wyświetlanie informacji w wizjerze o wszystkich najważniejszych trybach pracy i parametrach,
  • doskonała jakość monitora LCD,
  • możliwość wyświetlania wszystkich bieżących parametrów i trybów na głównym monitorze LCD,
  • możliwość dokonywania korekty ustawień autofokusa dla 20 obiektywów,
  • niezauważalne opóźnienie migawki,
  • krótki czas zaciemnienia wizjera,
  • bardzo duże ułatwienia w zakresie obsługi bezwzrokowej,
  • wibracyjny system czyszczenia matrycy
  • bardzo rozbudowana możliwość personalizacji ustawień,
  • wprowadzenie funkcji poziomicy elektronicznej,
  • kompatybilność z obiektywami typu DX,
  • lekka i pojemna bateria litowa,
  • rozbudowany system informacji o stanie naładowania i żywotności akumulatora,
  • niska waga i wielkość korpusu,
  • czytelna i dokładna instrukcja obsługi,
  • dobra cena.
Wady:
  • niska pojemność bufora pamięci,
  • brak możliwości korzystania z autofokusa przy otworze względnym f/8,
  • utrudnione operowanie przełącznikiem trybu pomiaru światła i przełącznikiem wyboru pola AF,
  • zbyt głośna praca,
  • kiepska ergonomia obsługi funkcji Live View,
  • niska nominalna szybkość wykonywania zdjęć seryjnych.

Dziękuję firmie Nikon Polska za użyczenie aparatu do testu oraz Kazimierzowi Pańszczykowi i Ludwikowi Krzeczkowskiemu za ogromną pomoc w przeprowadzeniu testu.
lipiec 2009

Więcej zdjęć wykonanych w trakcie testu obejrzeć można tutaj oraz tutaj.
sprawdź występowanie tego modelu na stronach serwisu foto-ptaki.pl
źródło: Nikon

Rozdzielczosć maksymalna 4256 x 2832
Stosunek boków 3:2 (format FX i DX)
Efektywna liczba pikseli 12.1 megapikseli
Całkowita liczba pikseli 12.9 megapikseli
Rozmiar matrycy światłoczułej 36x23,9 mm
Typ matrycy światłoczułej CMOS
Typ filtra kolorów Podstawowy filtr kolorów RGB
Ekwiwalenty czułości ISO ISO 200 - 6400 z możliwością rozszerzenia o ISO 100, 12800 i 25600
Typ ustawienia ostrości System detekcji fazowej TTL przy użyciu modułu Nikon Multi-CAM 3500DX
System / punkty AF Pojedynczy punkt, dynamiczne pole, automatyczne ustawienie AF / 51 punktów
Zakres działania AF od -1 do +19 EV (przy czułości ISO 100 i w temperaturze 20°C)
Ustawienia balansu bieli Automatyczny (balans bieli TTL mierzony 1005-pikselowym czujnikiem RGB), 7 trybów z możliwością regulacji, ustawienie temperatury barwowej
Minimalny czas otwarcia migawki 1/8000 s
Maksymalny czas otwarcia migawki 30 s + Bulb
Wbudowana lampa błyskowa Tak
Rodzaj lampy błyskowej ręcznie podnoszona, liczba przewodnia (dla ISO 100) - 13
Kompensacja ekspozycji Zakres +/- 5 EV z krokiem co 1/3 lub co 1/2 EV
Metody pomiaru światła Trzy tryby pomiaru ekspozycji przez obiektyw (TTL)
Zdjęcia seryjne w wolnym tempie (CL): 1-5 kl./s, w szybkim tempie (CH): 5 kl./s, przy użyciu gripa MB-D10 - 1-7 kl./s (CL) i 8 kl/s(CH)
Zdalne sterowanie Wireless Transmitter WT-4
Samowyzwalacz Sterowany elektronicznie, opóźnienie 2, 5, 10 i 20 s
Typ karty pamięci Compact Flash
Nieskompresowany format plików RAW, TIFF
Skompresowany format plików JPEG (EXIF 2.21), RAW
Celownik Optyczny z pryzmatem pentagonalnym
Ekran 3" TFT
Rozdzielczosć ekranu około 922.000 pikseli
Wyjście Video HDMI (wersja 1.3a, złącze typu C)
USB USB 2.0 (Hi-Speed) (złącze Mini-B)
Baterie Lithium-Ion EN-EL3e
Zasilacze i ładowarki szybka ładowarka MH-18a
Waga (bez akcesoriów) Około 995 g
Wymiary 147 x 123 x 77 mm
sprawdź występowanie tego modelu na stronach serwisu foto-ptaki.pl
źródło: Nikon

Nikon D700

Nikon D700

Nikon D700

Nikon D700
sprawdź występowanie tego modelu na stronach serwisu foto-ptaki.pl
 
 
2007-2017 © Paweł Wietecha, nota prawna
 jesteśmy też na facebooku ostatnia aktualizacja: 05.04.2015, 18:29co nowego?
1x1px_trns.gif